دندون کوچولوهای حلمایی

سلام.وقت بخیر. بنده بابای ملیسا هستم . نظرتون رو تو وبلاگ دخترم خوندم . رفتم اولین پستتون رو تو وبلاگ حلما جان خوندم . برام خیلی جالب بود . ایشالله خداتمام بچه های گرو در پناه خودش حفظ کنه.خیلی زود میگذره. اما نزارید این روزا از دستتون بره. تا میتونید براش بنویسید. چشم رو هم بزارید بزرگ شده و دلتنگ روزهای بچگی و قبلی می شید. دخترم من ملیسا الان داره دیگه هفت سالش میشه. فکرش رو که می کنم از قبل از تولد و در زمان بارداری مامانش براش نوشتم احساس شعف می کنم که اگر بزرگ بشه و این نوشته ها رو بخونه بیشتر متوجه می شه که چقدر دوستش دارم و داشتم . البته وقتم حیلی کمه و متاسفانه دیر به دیر دارم براش می نویسم . اما همین هم خوبه . حتما به کارتون ادامه بدید. جسارتا اگر شد بگید بابای مهربونش هم براش بنویسه.وقتی بزرگ شه خیلی براش شیرینه. در پناه حق. بازم به ملیسا سر بزنید.شاید بیست سال دیگه دوستای خوبی برای هم شدند ملیسا خانم و حلما خانم. شاید. دنیا خیلی کوچیکه